ผ่านปีใหม่มาหลายวันแล้ว  สิ่งหนึ่งที่ยังไม่ได้บอกกับทุกคนที่เข้า มาอ่าน มาพิม คือ อยากบอกว่า  "ขอบคุณครับ"   ขอบคุณทุกสิ่งที่ทำให้เราได้มาเจอกัน   ผมว่า  exteen.com ก็แค่โลกจำลอง ผมเชื่ออย่างนั้นเสมอ       ซึ่ง คงมีผู้คนมากมาย ที่มีตัวตนแตกต่างกัน ระหว่าง 2โลกนี้   บางทีก็เกิดความสงสัยในใจว่า แท้จริงแล้ว โลกไหนคือ"ตัวจริงของเรากันแน่" คุณเคยให้คำตอบมันมั้ย?     ถ้าถามผม ผมว่า  ตัวตนที่แท้จริงของผมอยู่ในโลกจำลองแห่งนี้แหละครับ      สิ่งที่พิมออกมา มันได้ตกผลึกมาจาก ใจ และ สมอง ผสมผสานกัน  ใช่! มันมาจากภายใน!! และผมเชื่อว่า นี่แหละคือสิ่งที่เป็นตัวเรา มันคือ ความคิดของเรา.

สุดท้าย...ยินดีที่ได้รู้จักทุกท่านครับ

*คำเตือน :  entryนี้ อาจจะทำให้อ่านแล้วรู้สึก "ต๊ายยย...ขัดใจ" เพราะมันคือความคิดเห็นที่รับไม่ได้  ผมก็ขอให้เลิกอ่านทันที   + มันยาว แต่อาจจะรู้จักเชียงคานดีขึ้นนิดหน่อย

พึ่งจะรู้ว่า เชียงคาน  อยู่จังหวัดเลย!  ข้อเสียของการไปเที่ยวกับที่บ้าน นั่นก็คือ เราจะสบายเกินไป จนไม่สนใจอะไรรอบตัว แถมยัง หลับตลอดทาง ฮ่าๆ  แต่ผมนอนไม่หลับ! เพราะผมรู้สึกกระสับกระส่ายทางใจ จนเกิดเป็นความหงุดหงิด  

แต่ก่อนจะระบายความในใจ 

จะขอกล่าวถึงเชียงคานย่อๆ *และคงไม่มีข้อมูลมากนักสำหรับผู้ที่อยากจะไปเที่ยวที่นี่*  เพราะในความคิดของผมนั้น ผมว่า  "ถ้าท่านได้รู้จักกับมันด้วยหัวใจและส้นเท้าของตัวท่านเอง  ท่านจะรักมันได้มากกว่าการเอาตูดจุ่ม เบาะนุ่มๆที่บ้านนะครับ   

"เชียงคาน เหมือน เตารีด" ครับ  อาจจะเป็นการดูไม่ดีที่ แหม่! อะไรกัน ไปอยู่แค่วันสองวัน ทำมาเป็นเปรียบเปรย  จะว่าไงก็ช่าง  ผมว่า เชียงคาน ก็ยังเหมือนเตารีด อยู่ดี เป็นเตารีดที่คอยรีด  ให้คนที่ได้มาอยู่ ณ ที่นี่ นั้นอยู่กันแบบ เรียบๆ ส่วนจะ เรียบง่าย หรือเรียบยาก อันนี้คงแล้วแต่ ระยะเวลา และ ใจคอ แต่ละรายไป

สิ่งที่ผมชอบมากที่สุดในเชียงคาน คือ ความเงียบสงบ ครับ  บางคนไม่ชอบความเงียบ มันทำให้เหงา  แต่ผมไม่เหงาเลยนะ  ไม่ได้ขี้คุย! เพราะผมรู้สึกว่า เวลาที่ผมไปไหนมาไหนคนเดียว ผมไม่ไปคนเดียวคน ผมมี"ตัวเอง"ไปด้วย  ใช่ครับ ผมชอบ อยู่กับตัวเองและช่วยตัวเอง.

ที่พักชื่อ "สุเนตตา"(ไม่แน่ใจว่าเขียนงี้รึเปล่า?) ที่ไปพัก มีเจ้าของเป็น เด็ก id จุฬาฯ  หลายคนอาจจะไม่รู้จักid   *เล่าย่อๆ มันคือ ศาสตร์แขนงหนึ่งใน'ถาปัด  ที่เน้นไปในด้านของ product หรือย่อมาจาก industrial design นั่นเอง     ,,        พี่ไอดี ได้เล่าแง่คิดที่น่าสนใจ หลายมุมให้แก่ผม   ที่น่าสนใจ คือ ในเรื่องของ ผู้เสพ,ผู้สร้าง และ นิ้วกลม(จะกล่าวต่อไปใน entryหน้าๆละกันครับ)    และ โดยส่วนตัวผมชอบที่นี่มากเพราะ ที่นี่มีหนังสือให้เราอ่าน ล้วนแต่เป็นหนังสือที่น่าสนใจ    ผมใช้เวลายามคำคืนที่ทุกๆคนหลับ ไปนั่งอ่านหนังสือ อยู่หน้าส้วม เพราะเป็นจุดเดียวที่มีแสงไฟ    ในความสงบ ทำให้ผมได้ยินตัวเอง ชัดเจนขึ้น   ผมพึ่งได้อ่าน"a day story"และได้รู้จักกับ ตัวตนของ วงศ์ทนง ชัยณรงค์สิงห์   ผู้ที่บอกเสมอว่า ตนคือ เด็กดื้อ ผู้รักการแหกคอก    วงศ์ทนงสอนสิ่งหนึ่งให้แก่ผม ผมทึกทักเอาเองอีกแล้วว่า เขาสอนผม!   นั่นคือ...การจะเติบโต มันมีหลายเส้นทาง  บางคนชอบเส้นเรียบ บางคนชอบ ขรุขระ  สิ่งสำคัญคือ เราได้อะไรมั่งมั้ยจากเส้นทางที่เราเดินอยู่...เดินอยู่ทุกๆวัน   จากเส้นทางเหล่านั้น จากประสบการณ์น้อยๆของผม บอกได้ว่า  การทำงานหนัก  ทุ่มเท  เคร่งเครียด อย่างบ้าคลั่ง  ไม่ได้ให้ประโยชน์กับเราเสมอไป   เรามีชีวิตที่ไม่ใช่ เครื่องจักร   แถม บางทีการเดินผิดท่าทาง  บนเส้นทางที่ไม่เข้ากัน  มันก็สร้างรอยแผลให้เราได้ง่ายๆ    

ความพอดี จึงเป็นสิ่งสำคัญ   

แต่ที่สำคัญกว่าคือ   เราจะรู้ได้ไงว่า เรารู้จักเราพอดีแล้ว?   ยาก...แต่บางทีคำตอบอาจอยู่ในคำถามก็ได้...

หากคุณคือผู้โชคดี ที่รู้จักตัวเองได้ โดยไม่ต้องทำอะไรเลย   ไม่! ผมไม่ได้จะชมว่า"คุณเก่ง"  แต่ผมจะบอกว่า  "โชค ไม่มีหรอกนะ  นายต้องลงมือทำ เท่านั้น"

สุดท้ายถ้าคุณคิดว่า ตัวเองไม่มีโชค จำทำอะไรก็ต้องทำเอง ผมก็อยากจะยินดีกับคุณ พร้อมกับพูดว่า "คุณนี่มัน..โชคดีจริงๆ"

แม้ว่าการช่วยตัวเองบ่อย อาจทำให้ไม่สูงขึ้น  แต่เจ้าของบล๊อคเชื่อเหลือเกินว่า เราจะโตเร็วขึ้น! จากการช่วยตัวเอง สมำเสมอ

 -----------------------------------------------------------------------------------

DO&DON'T  ที่ผมตกผลึกได้ จากสิ่งที่ได้พบเจอ ตลอดเวลาที่เชียงคาน

DO

1. จะมาเที่ยวทั้งที ก็ควรจะหาข้อมูลและทำความรู้จักกับที่นั่นสะเล็กน้อย  ดูภาพรวมว่า ถ้าไปแล้ว จะมีความสุขหรือไม่!?

2.มาเที่ยวทั้งที  เลิกมองหา ร้านnet ได้แล้ววว!!  ไม่ได้เล่นเนตสัก3-4วัน ชาติไม่ล่มจมหรอก  แต่เผลอๆ ถ้ามัวแต่ติด facebook hi5 ฯลฯ  จนไม่ยอมทำไรกิน ไม่ยอมออกไปดูบ้านเมืองเค้า อย่างนี้อาจจะล่มจมได้ ทางที่ดี ผมว่านะ "อยู่บ้าน"   *เออเลิกเล่น iphone ด้วยเว่ย! 

3.จากข้อ1  สิ่งที่ต้องพิจรณา คือ  ไลฟ์สไตล์ของตัวคุณ  หากคุณเป็นพวกติดหรู รักสบาย  คุณก็ควรจะรู้ว่า อยู่ที่ใดแล้วจะมีความสุข   ไม่ใช่ บอกว่า"อู้ว! อยากไปเชียงคาน  เก่า  คลาสสิค  เท่ดี  อิงกระแส" แต่ดันกลัวลำบาก ผมว่านะ "อยู่บ้าน"  และในกรณีที่ เมื่อคุณพึ่งมาค้นพบว่า"ต๊าย! ที่เคยได้ยินมา กับมาเห็นจริงไม่เหมือนกัน...แล้วก็ บ่นๆๆๆๆๆ"  ผมว่าคุณต้องอ่านข้อต่อไป

4.เลิกบ่น! "ปิดปาก แล้ว เปิดใจ"   อาจจะฟังดูแรง ที่ต้องให้คุณปิดปาก   แหม่...ก็ฉันอยากพูดนิ!!!    โอเคครับ ผมเข้าใจว่าคุณอยากพูด อยากแสดงความคิดเห็น อยากแสดงความเป็นตัวตน!!      แต่จะบ่นไปทำไม  บ่นไป เชียงคาน มันก็ไม่ได้สะดวกสบายเหมือนบ้านคุณขึ้นมาหรอก แถมยังสร้างความรำคาญให้บุคคลรอบๆตัวจนเกิดความหมันไส้คุณ แบบไม่รู้ตัวอีกต่างหาก     นี่ละนะ ที่เรียกว่า "ปลาหมอตายเพราะ ตีน!"    ผมว่าทางที่ดี  คุณเลิกเล่นไพ่ หมกตัวในห้องอับๆ แล้วออกไปเดิน ซึมซับ บรรยากาศ เรียนรู้วิถีชีวิต  ในแบบที่ไม่ใช่ตัวคุณบ้าง  บางทีคุณอาจมีความสุขร่วมกับผู้คน ณ ที่นั้น ได้ไม่ยาก 

5.ส่งโปสการ์ด ให้คนที่คุณคิดถึง  หรือ เพื่อแสดงความเท่ของคุณตามกระแสนิยม!!!

6.กิน กิน กิน กิน กิน กิน ทุกอย่างที่เป็นของขึ้นชื่อ และ อาหารประจำถิ่น

7.เดินเมื่อยแล้ว อาจเช่าจักรยานได้ (50บาท ต่อ วัน)

8.ผมรู้ว่า ทุกคน เวลาไปเที่ยว เราก็อยากจะถ่ายรูป เก็บความประทับใจ    แม้จะมีคนมาคอยกระแนะกระแหนว่า "ยี๊ จะเอาไปลง facebook อวดสาวละสิ...แนะๆๆแหนๆๆ"  ถึงแม้ว่ามันจะเป็นความจริงอันเจ็บปวด  แต่ถ่ายรูปมันก็ไม่ได้เดือดร้อนใคร ยกเว้น ถ่ายทุกๆ10ก้าว มันก็จะเริ่มสร้างความรำคาญได้    แต่สิ่งที่สำคัญมากกว่า ถ่ายรูป! คือ  ลองหาที่เงียบๆ สงบๆ (โดยปกติแล้ว  เชียงคานมันก็ โคตรจะเงียบ สงบ เลย) อ่านหนังสือ ที่เราชอบ แล้ว ค่อยๆคิดตามความเฉื่อยของเชียงคาน  จะเยี่ยมมาก   หรือถ้าไม่ชอบอ่านหนังสือ...นั่งเฉยๆ นั่งฝันถึงสิ่งที่เราอยากเป็นในอนาคต  แค่นี้ก็คุ้มค่าแล้วที่เชียงคานทำให้เรารู้จักตัวเองมากขึ้น.

DON'T

ข้อนี้สำคัญมาก   มาเชียงคาน ห้ามบ่นว่า "อะไรว้า ไม่เห็นมีไรเลย มีแต่ บ้านเก่าๆ คนแก่ๆ เงียบก็เงียบ นั่งรถมาตั้งไกล"  อื้ม...ก็เพราะที่นี่ ไม่ใช่ พารากอนที่คุณคุ้นเคย แล้วมันจะมีแต่ ตึกใหม่ๆ คนหนุ่มๆ วุ่นวายๆ นั่งรถแปปเดียวถึง  เหมือนเดิมได้ยังไงกัน!!  เชี่ยไผ!!

แต่สุดท้ายแล้ว การได้มาเยือน ณ ที่แห่งใหม่บนโลก  ก็นับว่า คุ้มค่าเสมอ...ผมเชื่ออย่างนั้น

                                   แด่..ทุกคน..ที่ชอบช่วยตัวเอง , ขอบคุณครับ ไหว้

edit @ 6 Jan 2010 09:20:13 by dinpaO

edit @ 6 Jan 2010 09:22:15 by dinpaO

Comment

Comment:

Tweet

55555555555555
เดี๋ยวฟ้องพ่อหลิงหลิงซะเลย:P
ว้าววววววคิดถึงเชียงคานโคด55
เอ่อพฤทธิ์ๆแต่ตอนไปเที่ยวพฤทธิ์
ยังเล่นคอมเลยน้ะ!อย่างนี้ก็แหกกฏ
ข้อ2อ้ะดิ ลล.question

#14 By ploy (125.25.152.97) on 2010-01-11 18:49

หงุดหงิด หลิงหลิง ครับ

เห้ย ล้อเล่นนะ!sad smile

#13 By dinpaO on 2010-01-10 17:09

เออๆได้ไปถีบจักรยานกัน
5555555555555555555
แต่พฤทธิ์ถีบช้าน่ะ !:P
เอ่อออ แล้วหงุดหงิดไรเนี่ย?;8

#12 By ploy(: (125.25.90.38) on 2010-01-10 17:07

แล้วไว้ไป ถีบจักร กันอีกนะครับ น้องพลอย!confused smile

#11 By dinpaO on 2010-01-10 16:38

ออกจะเงียบสงบมากๆๆๆๆ
โดยเฉพาะตอน5ทุ่ม-เที่ยงคืน
รู้สึกสงบมากไม่มีใครกล้าปริปากพูดเลย
555555555555555555555
เห้อยากกลับไปเชียงคานอีก
อ่านแล้วสนุ้กสนุก:p

#10 By ploy(: (125.25.90.38) on 2010-01-10 16:07

เอิ่มม ...

แวะมาอ่านนน



จาหลับ 555555555555555

เพราะตอนนี้กูง่วงแล้ว

#9 By javee (125.24.194.233) on 2010-01-10 01:02

+1 เตารีด

#8 By วะ-สิน (118.173.70.40) on 2010-01-10 00:57

ต้องอ่านพวกซีไรท์สิ จะซึมซาบถึงแก่นกระโหลก
อ่านเงียบๆ มองดูบ้านเรือนเก่าๆ ลิ้มรสเวลาที่ผานไปช้าๆ

วุ้ยยเพลิน เจองี้ทีไรหลับทุกที อ่านไม่จบหรอกหนังสือ

ฮ่าๆ

#7 By Deear Gaeseng on 2010-01-07 20:38

ชั้นถ่ายรูปทุกๆสองก้าว ไม่ใช่ 10 ก้าว 555

#6 By sos (58.137.196.40) on 2010-01-07 15:17

อ่าน bear wish อีกซักเล่มสิคะ

เป็นหนังสือที่ชอบมากที่สุดเลยค่ะ


เชียงคาน

อยากไปๆๆๆๆๆๆๆ


คงอีกไม่นานเกินรอ

ถ้าไปคนเดียวจะดีป่าวคะ

อยากลองแบคแพคคนเดียว


จะไปซักกี่วันดีอ่ะ

จะได้ลางานถูก


แต่ก่อนอื่นต้องลุยงานเดือนนี้ให้ลุล่วงก่อน


big smile Hot! Hot! Hot!

#5 By tae_moship on 2010-01-06 11:59

ฮ่าๆๆ

ครับคุณปุ้น ไว้จะลอง TRY ดูมั่ง!

#4 By dinpaO on 2010-01-06 09:02

อ่านหนังสือหน้าส้วม ให้บรรยากาศดีจริงๆ นะมืง

ตอนแรก กุหวังจะมาอ่าน เรื่องเกี่ยวกับ เชียงคาน นะเนี่ย

ผิดหวังเล็ก ๆ ที่มืงบ่นเหี้ยไรไม่รุ้หว่ะ

ฮ่า ๆ

#3 By MenGz_KieZ (125.27.51.225) on 2010-01-06 00:12

ชอบ เชียงคาน ไม่ใช่พารากอน 555


จริงนะ
ถ้าไม่อยากไปที่เงียบๆสงบๆ
ก็อยู่มันที่ในเมืองคนเยอะๆ นั่นเถอะ


ป.ล. ชอบวงศ์ทนง อ่านเล่น TRY แล้วถึงกับ
เก็บไว้เป็นหนังสือในดวงใจทีเดียวopen-mounthed smile

#2 By ป.ปุ้น,,, on 2010-01-05 22:03

อ่านแล้วนะ


แกหงุดหงิดอะไรของแก
บ้าอ่อ

55


ไปและ อ่านหนังสือต่อ
ไม่รุ้จะพูดไรว่ะ

#1 By ... (119.42.94.28) on 2010-01-05 19:53